Anja Vosdingh Bessem - Zout op mijn huid

Door Sya van 't Vlie


De eindeloze rij modellen die op de Rijksakademie de revue passeerden, was voor Anja Vosdingh Bessem (1953) een bron van inspiratie waaruit ze nog steeds put. Op de Rijksakademie kreeg Anja les van Paul Grégoire, Piet Esser, en Theresia van der Pant. Grégoire was de man van de arabesk, waaronder hij verstond een veelvoud van vormen terugbrengen tot één enkel kerngebaar in de ruimte. Omdat zij Piet Esser wat beperkt vond in zijn manier van lesgeven en Esser haar te beperkt in thema, volgde Anja extra lessen bij Van der Pant, die zeer ‘to the point’ was in het overdragen van informatie.

Het ontstaan van een beeld begint bij Anja altijd met kijken. Wat gezien is, geven haar beelden terug: de ronde vormen nog iets ronder, de wulpsheid nog iets wulpser. De beweging, het lopen, het traag gaan zitten of liggen – de billen vinden hun plek, de dijen schuiven langzaam naar voren – moeten terug te voelen zijn in het beeld. Tijdens dat trage en kritische ontstaansproces vindt ze de juiste distantie die het beeld losmaakt van de letterlijke anekdote. Het gaat erom wat het beeld als ‘totaalvorm’ doet met de ruimte eromheen.

Anja maakt veelal wulpse vrouwfiguren ten voeten uit. De vrouw in haar volle glorie, toebedeeld met rijke curven, vol vrolijke sensualiteit, uitdagend en ondeugend. Zout op mijn huid (2017) is zo’n vrouw. Ze is het resultaat van een opdracht die Anja als volgt beschrijft: ‘In 2017 werd ik gebeld door een dame die een beeld zocht van een ronde royaal bebilde opgewekte vrouw. Een opdracht helemaal geschikt voor mij dus. Ik beloofde een schetsontwerp en ging aan de gang. Toen ze kwam kijken was ze diep teleurgesteld: ze had iets anders in haar hoofd. Vijfentwintig jaar geleden had ze ergens in een tuin een beeld gezien van een bukkende dame, en dát beeld moest het worden. Precies zo, ze had er een fotootje van. Ik legde uit dat ik alleen maar echte Anja’s kan maken en plagiaat niet mijn sterkste kant is…
Een half jaar, en vijf schetsontwerpen verder werden we het eens. Nu is ze gelukkig en trots op haar beeld. Ik trouwens ook. Zout op mijn huid lijkt nergens op dat beeld dat ze 25 jaar geleden zag.’

Meer over Anja leest u op www.anjavosdinghbessem.nl