Marina Abramovic - 'Rythm 0'

In Rythm 0 (1974 of 1975, Napels), dat een voorbeeld is van body art, presenteert Marina Abramovic (1946) haar eigen lichaam als readymade. Tijdens de opening zagen de gasten (kunstliefhebbers en passanten van straat) Abramovic staan achter een tafel in het midden van de galerie, bewegingloos, ogen op één punt gefixeerd. De galerist liet weten dat Abramovich zes uur lang passief zou blijven (van 20.00 tot 02.00 uur) en dat de bezoekers met haar mochten doen wat ze wilden. De parameters leken bepaald door een uitstalling op de tafel van 72 objecten. Deze waren verdeeld in ‘objects of pleasure’, als een flesje parfum, een lipstick, olijfolie, een takje rozemarijn, druiven, een roos, een krant en een boek, en minder plaisante objecten als een pistool met één kogel ernaast, een bijl, een vork, ketenen, spijkers, een schaar, een pen, een zaag, scheermesjes, en een lamsbot. Bezoekers ontkleedden haar en maakten haar belachelijk. Het publiek werd steeds agressiever: ze brachten echte snijwonden toe. Toen iemand het pistool laadde en de loop tegen haar hoofd zette, grepen de kunstliefhebbers in en werd de performance ten einde verklaard. Net als Gilbert & George, is Abramovic een erfgenaam van Duchamp. In het bijzonder in Rythm 0, waarin ze haar eigen lichaam presenteerde als een readymade, een passief object waarop het publiek zich kon uitleven.