Martijn Engelbregt - 'Burenwinkel'

Samen met studenten van het Sandberg Instituut, de postdoctorale opleiding van de Rietveld Academie, bouwde Martijn Engelbregt een oude SRV-wagen om tot Burenwinkel. Van 15 tot en met 30 september 2007 reed deze mobiele winkel net als zijn voorganger rond, niet met kruideniers-, melk- en groenteproducten, maar met cadeautjes voor de buren. Want hoewel we via internet en de satellietschotel contact met de hele wereld onderhouden, kennen we vaak onze buurman niet. Volgens Engelbregt begint een liefdevolle leefomgeving bij een goed contact met de buren. De producten laten zien dat relaties tussen buren vaak stroef maar soms ook prettig verlopen. Zo zijn er slippers met zolen van fietsbinnenbanden die je kunt oppompen, om cadeau te doen aan je bovenbuurman die altijd zo luidruchtig de trap oploopt. Met de stoffen honkbalknuppel kun je elkaar een dreun verkopen zonder dat één van de twee in het ziekenhuis belandt. Mooi meegenomen is de gieter met lange tuit waarmee je de planten op het balkon van de benedenburen ook kunt begieten. Aardig is dat de cadeau's zijn bedacht, niet door de kunstenaars maar door mensen die gehoor gaven aan de oproep om een voorstel te doen. Afgaand op het assortiment was er kennelijk meer behoefte aan cadeau's die de buren op ludieke wijze attenderen op hun ergelijk gedrag. Uiteraard fungeerde de Burenwinkel ook als plek om je buren te ontmoeten. Daar waar hij verscheen klonk een vrolijk lied dat iedereen naar buiten lokte. Zo kon je kennis maken met niet alleen met je naaste buren maar de hele straat. De Burenwinkel is een geslaagd voorbeeld van kunst als sociaal bindmiddel: het publiek kon meedoen in het bedenken van de producten, de producten zijn bedoeld om cadeau te geven, en de winkel was ontmoetingsplek. Als totaalproject zette het aan tot nadenken over de omgang met buurtbewoners. De kracht van de Burenwinkel was de vermanenede toon van de cadeau's, vergelijkbaar met die van een goed Sinterklaasgedicht.